Karnuffel is Zuid-Afrikaans voor: "aanvlijen, zich uit genegenheid tegen iemand aandrukken".
Toen ik zocht naar een naam voor mijn kinderopvang, wilde ik een woord dat precies de sfeer uitdrukte die ik voor ogen had: een plek waar geborgenheid en een echt 'thuis-gevoel' centraal staan. Na een lange zoektocht vond ik dit prachtige Zuid-Afrikaanse woord. Met een vrolijke, herkenbare toets maakte ik daar Huisje Karnuffel van. Onze naam zegt het dus zelf: bij ons mogen kinderen zich geliefd, veilig en helemaal thuis voelen.
Ik vind het essentieel dat onze opvangkindjes zich op zowel lichamelijk als psychisch vlak optimaal en in alle veiligheid kunnen ontwikkelen. Dit bereiken we door consequent, warm en respectvol met de kinderen om te gaan.
We werken met een vaste structuur en herkenbare dagritmes (vanaf een bepaalde leeftijd, met volop ruimte voor het eigen ritme van onze allerjongste baby’s). Zo weten kinderen wat er komt, wat hen een gevoel van rust geeft.
In de dagelijkse werking zorgen we voor een gevarieerd en prikkelend aanbod voor elke leeftijd. Van rustige vertel- en voorleesmomentjes en herkenbare muziekactiviteiten voor de kleinsten, tot creatieve, zintuiglijke ontdekkingen en thematische spelletjes voor de peuters. We stemmen onze activiteiten en de inrichting van onze huiselijke ruimtes af op de seizoenen en leefwereld van de kinderen, zodat ze geboeid raken door de wereld om hen heen. Zo stimuleren we hen op een speelse manier in alle ontwikkelingsgebieden, zodat ze straks helemaal op hun eigen tempo en stevig in hun schoenen de grote stap naar school kunnen zetten.
Mijn visie op de werking is sterk geïnspireerd door de inzichten van Emmi Pickler (gevolgd via Eigenwijs). Ik geloof rotsvast in de kracht van vrije bewegingsontwikkeling, respectvolle interactie en het kind op z'n eigen tempo de wereld laten ontdekken. Onderstaand vind u enkele teksten van Eigenwijs, geinspireerd op Pickler, terug.
Ik heb er heel bewust voor gekozen om Huisje Karnuffel kleinschalig te houden. Dit garandeert niet alleen rust en structuur voor de kinderen, maar zorgt er ook voor dat we een heel nauw en persoonlijk contact kunnen behouden met zowel onze Karnuffeltjes als hun ouders.
Open communicatie en transparantie vind ik ontzettend waardevol. Ik ben me er heel goed van bewust dat je als ouder veel moet missen tijdens de opvanguren. Om die brug te slaan, maken we veel foto’s en filmpjes, zodat jullie via een digitale blik toch een beetje een 'vlieg op de muur' in ons Karnuffel-huisje zijn. We gaan ook graag in dialoog over de ontwikkeling van je kindje en stemmen praktische afspraken rond bijvoorbeeld voeding, slapen en zindelijkheid fijn met elkaar af.
Bij Huisje Karnuffel vangen we de kinderen op in één verticale leefgroep van maximaal 18 kinderen in de leeftijd van 0 tot 3 jaar.
In plaats van kinderen op te splitsen volgens leeftijd in aparte baby- en peutergroepen, kiezen wij bewust voor een gemengde samenstelling. Dit brengt heel wat waardevolle voordelen met zich mee voor de ontwikkeling en het welbevinden van elk kind:
Familiale en huiselijke sfeer
De opzet van een verticale groep weerspiegelt een echt gezinsleven. Kinderen van verschillende leeftijden groeien samen op, wat zorgt voor een warme, geborgen en vertrouwde omgeving waarin elk kind zich snel thuis voelt.
Leren van en met elkaar
Jongere kinderen kijken vol bewondering op naar de oudere peuters en worden door hen op een natuurlijke manier gestimuleerd in hun taal, motoriek en spel. Omgekeerd leren de oudere kinderen rekening te houden met de kleintjes, wat hun empathie, hulpvaardigheid en sociale vaardigheden sterk bevordert.
Continuïteit en vertrouwde gezichten
Kinderen blijven gedurende hun hele opvangperiode in dezelfde vertrouwde omgeving met dezelfde begeleiders en vriendjes. Er zijn geen ingrijpende overgangen of verhuizingen naar andere groepen, wat zorgt voor een grote emotionele rust en continuïteit.
Aandacht voor de individuele behoefte
Hoewel we samen één groep vormen, houden we vast aan een individueel ritme. Vaste rust- en eetmomenten passen we aan het tempo van de allerkleinsten aan, en tijdens gerichte activiteiten splitsen we de groep op in kleinere leeftijdsgroepjes (baby's, kruipers en peuters) om iedereen op zijn eigen niveau uit te dagen.
Achter de schermen staan we er gelukkig nooit alleen voor. Naast ons vaste top-team krijgen we regelmatig frisse energie van enthousiaste stagiaires. Daarnaast werken we voor onze kwaliteitsbewaking nauw samen met Mentes (ondersteuningsnetwerk voor kinderopvang, www.mentesvzw.be), waarbij een pedagogisch coach ons regelmatig komt inspireren.
Huishoudelijk Reglement: Dit kan te allen tijde worden opgevraagd door een e-mail te sturen naar huisje_karnuffel@hotmail.com. Wij sturen het reglement dan digitaal naar je op.
Rondleidingen & Aanvragen: Toekomstige ouders zijn van harte welkom om een kijkje te komen nemen. Om de rust voor onze kindjes te bewaren, plannen we enkel een rondleiding in wanneer er effectief een opvangplaatsje vrij is dat aansluit bij de opvangvraag. Aanvragen voor een opvangplek verlopen steeds via het digitaal loket. Alle informatie over het aanvragen van een plekje vind je op onder de rubriek 'contact en aanvragen'.
Vrije bewegingsontwikkeling!
Tekst van Moniek Neumann van 'Eigenwijs'. Geinspireerd door de visie van Emmi Pickler.
"De ontwikkeling van de baby willen we graag zo goed mogelijk stimuleren, heel belangrijks is dat je niet forceert. Helaas forceren we veel sneller dan we ons soms van bewust zijn, die helpen de hand, het liefdevol neerzetten van je baby…
Wanneer een baby niet zelf heeft leren zitten, maar wordt ‘neergezet’ mist het de balans die nodig is om goed te kunnen zitten. Het kost een baby alle kracht en energie om te blijven zitten, hij moet balanceren, zijn evenwicht bewaren en dat voelt weinig ontspannen. De algemene gedachte is dat de baby hierdoor leert en kan oefenen om het uiteindelijk zelf te kunnen.
Echter een baby leert hierdoor niet beter zitten. Wat een baby wel leert is dat het afhankelijk is van een volwassene en niet kan vertrouwen op zijn eigen lichaam en zijn eigen kunnen. De spieren die hij nodig heeft om zelf tot zitten te kunnen komen worden niet geoefend als hij neergezet wordt (kijk maar eens naar zijn gebogen houding). De spieren van de buik en de rug worden sterk door ze te gebruiken tijdens het liggend spelen op de grond. Pas als een baby zichzelf kan oprichten tot zit, zijn zijn spieren klaar voor het rechtop zitten.
Wist je dat baby’s die vaak in de zithouding zitten, snel verveeld kunnen raken wanneer je ze op de rug of buik wil laten spelen?
Tijdens de natuurlijke verloop van de bewegingsontwikkeling gaan baby’s eerst omrollen, hun hoofd oprichten, tijgeren/ sluipen, kruipen daarna leren ze om zelf in de zitpositie te komen. Kijkend naar deze verloop van de bewegingsontwikkeling is dit ook zeer logisch opgebouwd, van horizontaal – het volledig plat liggen op de grond- naar verticaal – het zelfstandig rechtop staan en lopen -.
Door het oefenen op zijn rug en op zijn zijde krijgt de baby controle over zijn nekspieren. Zodra hij op zijn buik kan rollen richt hij zijn hoofd op, in de verloop van horizontaal naar verticaal is het oprichten van het hoofd de eerste stap. Eenmaal op zijn buik rekt de baby zich uit, buigt en strekt zich. Op deze manier oefent de baby al zijn spieren in zijn romp die nodig zijn om uiteindelijk op zijn eigen unieke manier zich te verplaatsen door middel van rollen, tijgeren/ sluipen. De vervolg stap van horizontaal naar verticaal is dat zijn romp loskomt van de vloer, de baby gaat kruipen en komt zelfstandig tot zitten.
Het stimuleren van de baby in zijn bewegingsontwikkeling doe je dus door een baby tijdens het spelen op zijn rug te leggen. In de rugligging krijgt een baby volledig steun van de grond en het is daarmee de meest ontspannen en stabiele positie voor een kind. Een positie waarin hij zelf competent kan zijn. Zo leert een baby van jongs af aan dat hij kan vertrouwen op zichzelf en op zijn eigen lichaam. Wanneer een baby de gelegenheid krijgt zelf alles te leren, geeft dat enorm veel zelfvertrouwen, zelfkennis en beheersing van zijn lichaam.
Daarnaast is er nog een zeer belangrijk aspect, dat te maken heeft met de hersenontwikkeling. Een baby wordt geboren met twee hersenenhelften die nog nauwelijks met elkaar verbonden zijn. Het doorkruisen van het midden kan hij nog niet, omdat hiervoor de verbindingen tussen de hersenhelften noodzakelijk zijn. Je kunt dit herkennen door te zien dat een baby met zijn handen nog alles synchroon doet. Wanneer de baby in zijn ene hand een speeltje heeft en hier mee rammelt, zal je zien dat zijn andere hand meebeweegt. Het juist doorlopen van de motorische/ bewegingsontwikkeling is hierbij van groot belang en creëert vele verbindingen tussen de hersenhelften. Hoe vaker een baby de gelegenheid krijgt om het rollen te oefenen, hoe meer er gewerkt wordt in de hersenen om de verbindingen tussen de hersenhelften stevig op te bouwen.
Een baby die door de volwassenen altijd in een ‘zittende’ positie wordt neergezet, krijgt niet de gelegenheid om deze verbindingen stevig op te bouwen. Je stimuleert de ontwikkeling van een baby het best door hem de tijd te gunnen alles op zijn of haar eigen tempo te doen. Het ene kind is daar sneller mee dan de ander en dat is helemaal oké. Het belangrijkste is dat een baby in beweging is.
De uiterste staat van de uitrijping van de bewegingsontwikkeling is, het volledig stil kunnen zitten. Volledig stil zitten leer je door eerst veel te bewegen en kun je pas als je bewegingsontwikkeling volledig is uitgerijpt. Terugkomend bij de schoolrijpheid, van kinderen wordt verwacht zodra ze naar het eerste leerjaar gaan dat ze stil kunnen zitten. Om dat te kunnen zullen we baby’s, peuters, kleuters dus vooral veel moeten laten bewegen. Natuurlijk blijft bewegen essentieel ook voor oudere kinderen en volwassenen. Want de alarmbellen klinken tegenwoordig heel hard; ‘We zitten te veel en te vaak’ Laten we dan uitgaan van jonge geleerd is oud gedaan en de baby volop zelf laten bewegen!"